ภ.ง.ด. 90 และภ.ง.ด. 91 คืออะไร มีความแตกต่างกันอย่างไร?

Posted on 12/5/21
View: 32463

ผู้ที่ต้องชำระภาษี จะต้องมีการยื่นแบบภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา เพื่อเป็นการแสดงหลักฐานการเสียภาษีตามกฎหมาย สำหรับแบบยื่นภาษีนั้น จะเรียกว่า “ภ.ง.ด.” ย่อมาจาก ภาษีเงินได้ ซึ่งการยื่นแบบภาษีแต่ละชนิด จะมีรูปแบบที่แตกต่างกัน

“ภ.ง.ด. 90” คือ ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา สำหรับผู้มีเงินได้กรณีทั่วไป เช่น รายได้จากการมีทรัพย์สินให้เช่า การลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ หรือมีกิจการเป็นของตัวเอง

“ภ.ง.ด. 91” คือ ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา สำหรับผู้มีเงินได้จากการจ้างแรงงาน

ตัวอย่างเช่น
1.ยุทธนา – เป็นพนักงานบัญชี รับเงินเดือนจากบริษัท มีเงินได้ประเภท 40(1) เพียงอย่างเดียว ยื่นแบบ ภ.ง.ด.91
2.สุทัศน์ – ขายของออนไลน์ และมีทรัพย์สินให้เช่า มีเงินได้ 2 ประเภท คือ ขายของออนไลน์ ถือเป็นเงินได้ประเภท 40(8) และรายได้จากค่าเช่า ถือเป็นเงินได้ประเภท 40(5) จึงต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.90
3.เจนจิรา – เป็นครู และขายของออนไลน์ มีเงินได้ 2 ประเภท คือ เงินเดือนพยาบาล ถือเป็นเงินได้ประเภท 40(1) และรายได้จากการขายของออนไลน์ ถือเป็นเงินได้ประเภท 40(8) จึงต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.90

ผู้มีหน้าที่ยื่นแบบ ภ.ง.ด.90

ได้แก่ ผู้มีเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) ถึง (8) แห่งประมวลรัษฎากร หลายประเภทหรือประเภทเดียว (แต่มิใช่เงินได้ตาม มาตรา 40(1) แห่งประมวลรัษฎากร ประเภทเดียว) ในปีภาษี 2559 ตามเกณฑ์ดังต่อไปนี้

1. ผู้ที่เป็นโสด มีเงินได้พึงประเมินเกิน 60,000 บาท
2. ผู้ที่มีคู่สมรส มีเงินได้พึงประเมินไม่ว่าฝ่ายเดียวหรือทั้งสอง ฝ่ายรวมกันเกิน 120,000 บาท
3. กองมรดก ที่ยังมิได้แบ่งมีเงินได้พึงประเมินเกิน 60,000 บาท
4. ห้างหุ้นส่วนสามัญที่มิใช่นิติบุคคล มีเงินได้พึงประเมินเกิน 60,000 บาท
5. คณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล มีเงินได้พึงประเมินเกิน 60,000 บาท
6. วิสาหกิจชุมชน ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมวิสาหกิจ ชุมชนเฉพาะที่เป็นห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล ซึ่งมีเงินได้เกิน 1,800,000 บาท หรือมีเงินได้เกิน 60,000 บาท แต่ไม่เกิน 1,800,000 บาท ซึ่งได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกําหนด

ผู้มีหน้าที่ยื่นแบบ ภ.ง.ด.91

ได้แก่ ผู้มีเงินได้จากการจ้างแรงงานตามมาตรา 40 (1) แห่ง ประมวลรัษฎากร ประเภทเดียว ในปี ภาษี 2559 ตามเกณฑ์ดังต่อไปนี้
1. ผู้ที่เป็นโสด มีเงินได้พึงประเมิน เกิน 120,000 บาท
2. ผู้ที่มีคู่สมรส มีเงินได้พึงประเมินไม่ว่าฝ่ายเดียวหรือทั้งสอง ฝ่ายรวมกัน เกิน 220,000 บาท
เงินได้ตามมาตรา 40 (1) ได้แก่เงินได้เนื่องจากการจ้าง แรงงานไม่ว่าจะเป็นเงินเดือน ค่าจ้าง เบี้ยเลี้ยง โบนัส เบี้ยหวัด บําเหน็จ บํานาญ เงินค่าเช่าบ้าน เงินที่คํานวณได้จากมูลค่าของการได้อยู่บ้านที่ นายจ้างให้อยู่โดยไม่เสียค่าเช่า เงินที่นายจ้างจ่ายชําระหนี้ใดๆ ซึ่งลูกจ้างมีหน้าที่ต้องชําระ และเงิน ทรัพย์สิน หรือประโยชน์ใดๆ บรรดาที่ได้เนื่องจากการจ้างแรงงาน เงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงานรวมทั้งเงินชดเชยตามกฎหมายแรงงานที่มีระยะเวลาการทํางานน้อยกว่า 5 ปี เงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออกจากงานรวมทั้งเงินชดเชย ตามกฎหมายแรงงานที่มีระยะเวลาการทํางาน 5 ปี ขึ้นไปที่เลือกนํามา รวมคํานวณภาษีกับเงินได้อื่น
กรณีเลือกไม่นําเงินที่นายจ้างจ่ายให้ครั้งเดียวเพราะเหตุออก จากงานมารวมคํานวณภาษีกับเงินได้อื่น ให้แสดงรายการในใบแนบและยื่นมาพร้อมกับ แบบ ภ.ง.ด.91 ฉบับนี้ด้วย

อ้างอิงจาก :
https://www.lntaccount.com/2017/09/income-tax-90-91.html
https://www.sanook.com/money/101/
https://youtu.be/yIfGdDfHVF8

บทความอื่นๆ

20 นิสัยเล็กน้อย เปลี่ยนคุณให้สำเร็จตลอดชีวิตได้

วิธีง่ายๆที่ไม่คิกว่าเปลี่ยนเเล้ว...

เทคนิคลดต้นทุนธุรกิจให้อยู่รอดแม้เกิดวิกฤต

หากธุรกิจของผู้ประกอบการมี........

รู้จักกับ “ริเน็น” ปรัชญาธุรกิจญี่ปุ่น ที่ทำให้กิจการยั่งยืนเกิน 100 ปี

ในจำนวนบริษัทอายุเกินร้อยปี 5,586.......

5 ทริค สะกิดความคิดสร้างสรรค์

เราจะคิดงานหรือสร้างสรรค์ผลงานใหม่ๆ ......

ดูบทความอื่นๆ